Lindsay schrijft

Zwart omrand

mei
18

Soms probeer je nog contact te maken
je vraagt of ik je even wil voorlezen uit de krant
het nieuws kan ons beide niet meer raken
‘binnenkort sta jij ook op een van de pagina’s,’
zeg ik, tijdens je lach schiet je in een hoestbui, 
weer stukje dichter bij de dood
je mompelt, ik versta er helemaal niks van
dus knik ik maar en zeg ‘hmhm’, alsof ik je begrijp.
Alsof ik dit ooit begrijpen kan.

ik trouw jou

apr
30

Vanaf de dag dat ik wist dat jij bestond
begon mijn hart weer harder te kloppen
ik gaf mijzelf over en liet mijn wapens vallen 
jij liet mij genageld staan aan de grond

Jouw ogen boorden zich door mijn schild
sinds jij mij kent kan ik niet op van geluk
voor mij ben jij nog meer dan ik wensen kon
en nog beter dan dat ik ooit eerder had gewild

Een blik is genoeg voor duizend zinnen
maar voor dit gevoel zijn woorden overbodig
en al probeerde ik je het uit te leggen,
zou ik niet weten waar te moeten beginnen

Jij bent het. Jij blijft het des te meer
zonder jou voel ik mij incompleet
ooit komt die dag dat ik je los moet laten
het idee daarvan doet mij nu al zeer

Ik wil oud met jou worden vanaf bijna de eerste dag
geen moment wil ik meer van en met jou missen
ik ben zo trots als een kind van nog geen benul
dat ik jou binnenkort echt mijn echtgenoot noemen mag

Dromen tot het zwart werd (MH17)

jul
21

Iedereen zit in de gordel, de motor start
er zit een meisje met een knuffel in haar hand
ze kijkt door het raampje, vraagt aan haar moeder:
“mamma, wanneer zijn we in dat mooie land?”

Een man die lacht, streelt het haar van zijn vrouw
net getrouwd, klaar voor hun reis, stralend van geluk
“Je hoeft niet bang voor het vliegen te zijn lief,
zo’n vliegtuig gaat echt niet zomaar stuk…”

Een vader, een moeder en een puberzoon
onderweg naar de zon en het heerlijke strand
de dochter blijft thuis, voor het eerst alleen:
“Wel bellen hoor, wanneer jullie zijn geland!”

Een vliegtuig hoog in de lucht vol blijde mensen,
van leven en dromen nog lang geen eind zicht
maar zij zullen nooit zien, want wij wel zagen
bij de eerste beelden van het extra nieuwsbericht

Een man zwaait met de knuffel van een kind
de huichelaar maakt nog een gebaar naar God
waar al wat nog heel is, zichtbaar wordt gestolen
gaat iedereen die achterblijft thuis eraan kapot

Wat gebeurt er met de slachtoffers, waar gaan ze heen?
de beelden vervagen, het geluid is alleen nog een ruis
ik kan hier niet langer naar kijken, wat een ziek bestaan
voor nu heb ik één wens: breng deze mensen snel weer thuis

Lindsay.

Naar aanleiding van de aanslag op vlucht MH17

Geen categorie 0 Comment

Jij, en altijd geweest

jul
07

Iedere dag is er een tijd om los te laten
opnieuw beginnen met jou weer te vergeten
met ’n traan, met ’n lach, al zo vaak gedaan
maar ik ben leeg, ik ben loos van geweten

Ik vertel je alweer dat jij het altijd zal blijven
en in elk vezel van mijn gewetenloos bestaan
weet ik dat altijd allang al een keer is geweest
is er toch ’n deel in mij die jou niet kan weerstaan

Misschien heb ik jou wel nodig, misschien ook niet
als ik vleugels had, heb jij ze al verpulverd tot stof
ik blijf door jou op de grond staan, soms eronder
ik droom je, ik hou van je tot ik weer boos ontplof

En met een enkele oogwenk ben ik klaar met jou
”sterf maar met al je gelul,” zeg ik vaak genoeg dan
maar hoe kan ik het jou dan weer kwalijk nemen
want, zo simpel als het is: je bent maar een man

Geen categorie 0 Comment

Vergeet het maar

feb
02

ik had het moeten zijn
waar jij tegen zei
hou van mij

Maar dat deed jij niet

het is niet erg
ik ben niet boos
het is slechts mijn verdriet

Al hoef ik je niet meer te zien
wil ik niets meer van je te horen
je hoofd niet meer op mijn schouder

Ik wil dat je weggaat

En ach, we worden vanzelf ouder
en met de tijd vergeet je de dingen
die je toch niet wilt onthouden

Maar ik wel van jou, het mooiste wat ik zag
jij was het, en dat was genoeg om te weten
dat liefde ook echt bestaat

dag!

Geen categorie 0 Comment

vreemdeling

sep
20

Hoe heb je ooit van mij kunnen houden
terwijl je gedachten bij haar was
ik was niets meer voor jou
behalve het lichaam van een vrouw

Je hebt met gebuikt, belazerd
ik was handig voor één ding
en was je dan eindelijk klaar,
werd ik in een hoek gelazerd

En ik dacht, dat ik het was
dat alles mijn schuld zou zijn
je zei niets, je wilde niet weg
je had het zogenaamd nog zo fijn

Jij bent vreemd en ik kon gaan
geen kans voor jou in het verschiet
een gedachte komt in mij op,
was ik het maar die je achter liet

Geen categorie 0 Comment

stil lawaai

jun
20

ik kijk naast mij, gelukkig
je bent nog hier
heel even, dichtbij
totdat jij wakker wordt
het moment voorbij

Ik wil dit kleine moment
voor altijd laten bestaan
ik wil dit als een foto
dan zal jij altijd blijven
of nooit meer weg bij mij gaan

Laat mij niet los, ik laat je gaan
mis mij, maar nooit te lang
zonder jou gaat best goed
maar ik mis jou dan ook
nooit langer dan dat moet

Jij bent mijn tegenslag, mijn ruzie
mijn gezeik en “je maakt me stuk”
Jij bent mijn passie, mijn “nog één keer”
mijn lange nachten, mijn stille dagen
mijn tranen van verdriet tot aan geluk

Geen categorie 0 Comment

Tot aan de dood

mrt
23


Tot aan de dood

Hoe kan je iemand haten waar je zoveel van houdt
hoeveel kan je van iemand houden die je haat
die je tot bont blauw en beurs zou willen slaan
om op die manier te vertellen: ik wil niet dat je gaat

Je trekt het bloed onder mijn nagels vandaan
terwijl ik jouw bloed wel drinken, keer op keer
de grepen om mijn polsen, de plukken uit jouw haar
het gevolg wel, maar de liefde zelf doet geen zeer

Jij bent mijn servies, ik ben de overgebleven scherven
we vegen alles wel weer op, en gooien alles samen weg
we kunnen wel weer gelijmd worden, tot diep in de nacht
het voelen en dit gevoel hoeft voor ons geen latere uitleg

Kom dichter tot mij, totdat ik wil dat jij weer zal gaan
maar zonder slag of stoot zullen wij het nooit overleven
je vraagt en ik neem, nooit zal er een tussenweg zijn
totdat mijn hart zich aan jouw heeft overgegeven

Of die van jou.

Geen categorie 1 Comment

Storm

jan
22

Een storm raast langs het kleine huis
maar het waait harder in mijn hoofd
je boort jouw ogen door mijn brein
terwijl je hier niet eens hoort te zijn

je stem verteld mij die dingen
waarvan jij wil dat ik het geloof
het zijn loze woorden, niets komt aan
besef, ik had je buiten moeten laten staan

Zoals jij dat ook altijd bij mij deed
Ik was jouw buitenstaander.

De jaren dat jij mijn hart deed overslaan
is overgegaan naar een zachte ruis
wat was jij mijn liefde, een veilig huis
maar ik zag niet in dat jij geen haven had

Jouw vingers klauwen langs mijn wangen
je wilt jouw woorden uit mijn mond halen
mijn hart staat stil, klopt niet meer voor jou
met jou zal ik niet meer kunnen verdwalen

Geen categorie 0 Comment

Warrig

mrt
29

Ik laat geen onvergetelijke indruk achter
heb geen wijze woorden voor een goed bestaan
het enige waar ik goed in ben is een valse start
alleen, waarom zou ik jou dat moeten uitleggen
ik ken je nog niet, maar je zit nu al in mijn hart
en bij mijn echte gevoel ben je niet ver vandaan.

Ik heb geen zachte handen die je strelen
of helpen te verzachten van innerlijke pijn
ik ben bang dat je me snel zult gaan vervelen,
dat ik niks met je wil delen, dat het mij
eigenlijk allemaal niks kan schelen
maar jij zou die gok zo waard kunnen zijn

Ik ken je niet, misschien ben jij zelfs wel
een stuk verdriet met van leven geen eens recht
maar voor mijn gevoel, al is het snel, zou
jij mijn thuis kunnen zijn, truttig en klein,
zonder gordijnen en een koude vloer,
al ligt mijn angst nog altijd op de loer,
maar wat ik nu voor jou voel is echt

Kan jij het aan als ik jou steeds vergeet,
dat ik liever leef voor mij alleen
dat ik egoïstisch ben, dat ik maar
één manier ken om te laten weten
dat ik je niet zal vergeten, je soms niet
eens zie staan, dat ik leef en dat het me
niks uit maakt wanneer jij weg zal gaan

Maar ondertussen blijf ik hopen,
blijf ik hier rondjes lopen, kijk ik
iedere tien seconde op mijn telefoon
nee, ik ben niet gewoon, ik ben extreem
maar ondanks dat ik je pas een dag ken en heb
ik verder geen benul van jouw bestaan,
zeg ik jou toch dat jij het bent,
want als ik niets zeg krijg ik spijt
dat je zonder mij bent weggegaan

Maar hou jij straks ook van mij is dan de vraag
niet morgen maar het liefst nu al; vandaag
zou jij met mij samen kunnen leven
Ondanks dat ik je niet ga dragen op handen
voeten of benen, want ook als je te veel
van mij vraagt ben ik snel verdwenen
maar toch, ik zou jou best een klein stukje
van iets uit mezelf willen kunnen geven.

error: Content is protected !!