Lindsay's gedichten

Archief van January, 2002

Zondagskind

Jan-19-2002 door lindsay

Ik moest je bellen,
de telefoon gaat over.
Drie keer…vier keer,
niemand neemt op.
Geen stem die zegt
“Alles is goed met mij,
geen zorgen voor vandaag.”
Het blijft stil…
veel te stil naar mijn zin.
Ik rijd naar je huis,
wetend dat jij er niet bent,
er ook nooit meer zult zijn.
De straat, de stoep,
die mij zo goed kent.
Lijken plotseling verdwenen,
verbannen uit m’n herinnering.
Ik wil het niet weten,
zeker nooit kunnen zien.
Dat jij vervlogen bent met de wind.
Zondag’s kind, met wilde haren,
als je ze nu maar had afgeknipt
en als een ver verleden ging bewaren.
Ik bel aan, de deur blijft dicht
gesloten voor het leven.
Maar toch ook geopend…
voor een mooie herinnering.

SlechtNiets bijzondersDe moeite waardBehoorlijk mooiErg mooi (nog geen beoordelingen)
Geplaatst in: Gedichten uit 2004
Geen reacties / Reageer
Blog Protected Using Content Protecter By PcDrome.