Lindsay's gedichten

Zo rustig zoals ze nu is
neemt zij haar eigen weg
mensen kijken om naar
wat ze voorbij zien schuiven
door de drukke winkel straat

Zonnebril op, geen ogen te zien
ze kijkt stiekem door haar glazen
over hoe mensen zich over haar,
stilstaant, kunnen verbazen

‘Ja kijk maar!’ Denkt ze.
Kijk nog maar eens goed
Naar haar haren, die zo vloeken
bij haar opvallende kleur broek
‘Breek je nek niet.’ zou ze
soms hard op willen zeggen.

Deren kan het haar nog steeds niet echt
Gewoon omdat het haar koud laat
Kijken doen ze slechts naar een verpakking
Ja, ze hoor in “dat” hokje redelijk thuis
hoort ze hun bijna hardop zeggen
terwijl de inhoud reeds ontgaat…

(nog geen beoordelingen)

als ik

de wijzer

van een klok was

zou ik alle secondes

alle minuten

tot jaren geleden

terug draaien

om je zo nog even

te kunnen zien

maar als ik wijzer was

zou ik jou

nooit meer aankijken

ik zou jou

moeten vergeten

de tijd terug draaien

zorgt voor telleurstelling

of ik jou nu wel

of niet zal zien

(1 x beoordeeld, gemiddelde: 5 van de 5)

Ik doe het wel
ik doe het niet
oke, toch dan
maar eentje, snel

Laat mij nu liggen
dit wonderlijke gevoel
de kleuren zo helder
het geluid zo intens

Ik maak de vlucht
zonder vleugels
ik maak een reis
naar het oneindig

Ik voel mij Eva
die het ontdekte,
de verboden vrucht
het is voor mij geplukt

Mijn pupillen te groot
te snel klopt mijn hart
de trip van mijn leven
veranderd ooit in de dood

(omdat ik er toch eentje te veel nam
mag u mij nu ik dood ben verkopen per gram)

(nog geen beoordelingen)