Lindsay's gedichten

Jouw gezicht op mijn netvliezen
Het mooiste dat nooit verdwijnen kan
Houden van jou is wat ik altijd al heb gedaan
Nog voor ik je werkelijk kon
Zo mooi wat ik nu binnen handbereik heb
Zo snel zou ik het weer kunnen verliezen
Als ik er aan denk, maakt het mij bang

(nog geen beoordelingen)

Nog altijd weer
wil ik je meer
dan sluit ik mijn ogen
en blijf ik net zo lang hopen
dat de dromen terug komen
die nu lijken te zijn vervlogen
met de wind…

Als een schilder
kleurde jij mijn wereld in
elk stukje had een aparte kleur
Maar de kleuren raakten in het min
en de door jou gekleurde wereld
raakte in een diepe sleur
en stortte langzaam in

Ik zocht naar de kleuren
maar het bleef zwart-wit
hoe kon het gebeuren
steeds aan iedere schilder vroeg ik:
geef de kleur terug dat wij ooit hadden
maar…

Telkens weer
voel ik het meer
dat het niet went
nu jij niet bij me bent
en als het zou kunnen
wil ik voor heel even
mijn hoop aan jou geven

(nog geen beoordelingen)

neem me zoals ik ben
ook al wordt er gezegd dat ik anders ben
ik ben maar een mens
zoals jij en iedereen dat hier ook zijn

het denken is wat mij anders maakt
van hoe ik mijn leven zie
maar denken zit niet van de buitenkant
dus zoveel anders ben ik dan toch niet?

ik zie de dingen
waar ogen voor worden gesloten
wil alles mee maken wat maar kan
en loop niet voor de dingen weg

ook kan ik liefhebben
ik kan van iemand houden
ik kan liefde voelen
en kan verdrietig zijn

maar begrijp, ik hou niet van mening zonder inhoud
ik ben geen aftreksel van wat wordt verwacht
ik ben me zelf, niet iedereen
al wordt het me soms moeilijk gemaakt

en ik blijf maar wachten
zolang ik wachten kan
op wat ik niet weet wat komen gaat
al het duurt het een leven lang

ik ben de eenzame die lacht…

(nog geen beoordelingen)