Lindsay's gedichten

“zeg ken ik jou niet van vroeger?”
hij legde zijn hand op mijn schouder
ik schrok van zijn aanwezigheid
het voelde er meteen een stuk kouder

vijf jaar geleden, de mooiste tijd
met onbekenden drinken in de kroeg
ik weet het nog wel met hem
het werd ’s ochtends vroeg

hij wist het altijd beter
kon het zo voor me uitschrijven
ik moest dit niet doen maar dat
om op het juiste pad te blijven

Ik vond geen gelijk
ik was toch al verpest
nog erger was ik
veel erger dan de rest

“volg je hart, want dat klopt”
dit was ooit het laatste wat hij zei
hij dronk zijn glas leeg en vertrok
die man, hij bleef me altijd bij

En nu, zoveel jaren later
moest ik hem zijn gelijk geven
“ja weet, ik ken jou van vroeger,
door jou sta ik wijzer in het leven”

© lindsay

(nog geen beoordelingen)

Mijn hart, je hebt het gestolen
vlinders door heel mijn lichaam
ik ben nog meer gek in mijn hoofd
hoe heb je dat nu gedaan

Mijn handen gaan trillen
mijn stem werkt niet meer mee
ik zou willen dat ik het kon
maar toch voelt het niet oké

Dus neem mijn liefde
en zie wat je er mee doet
het is van jou, je mag het hebben
ik weet niet wat ik er mee aanmoet

(nog geen beoordelingen)

Als ik eens zeker wist
wat jij nu dacht
zou ik dan zeker zijn
van wat jij bij mij
in beweging bracht

Is het schijn
of is het echt
wat doet mij
aan jou denken
dit gevoel, ik vecht

Met mijn ogen open of dicht
het maakt geen verschil
ik zie je niet
maar voel het wel
de vraag is of ik het wil

Je maakt me bang
soms, een beetje maar.
wat ik denk, weet ik dat
als het dan zo is
is het dan ook waar?

© lindsay

(nog geen beoordelingen)

Het kan mij weinig schelen
wat je denkt als je me ziet
wat je ziet is wat je krijgt
niets minder en meer ook niet

Ik doe soms slechte dingen
maar noem me geen crimineel
ik leer heus van mijn fouten
al lijken het er soms veel

Ga weg met je schijnheil
dat heb ik al zo vaak gezien
ik ben de koningin niet
beloof niet wat ik niet verdien

Dus doe aardig of doe niets
een tussenweg heb ik niet
zeg waar het op staat
en doe niet zo hypocriet

© lindsay

(2 x beoordeeld, gemiddelde: 5 van de 5)

Lang, veel te lang
kon ik alleen maar kijken
naar hoe jij mij nooit zag staan
ik kon je niet bereiken

Nooit gunde jij mij ooit een blik
ik was het aanzien niet waardig
je vond mij ongevoelig en raar
maar door jou werd ik zachtaardig

Het was zo duidelijk als maar kon
jij was nog meer dan onbereikbaar
maar mijn hart sloeg zich zelf voorbij
door je ogen, door een enkel gebaar

En de kille blik die jij mij gaf
bleef toch de zon in mijn leven
ik had werkelijk alles voor jou over
alles was ik had wilde ik aan jou geven

Als ik naast je kwam zitten
draaide jij je vlug om
mijn hart heb je vaak gebroken
de liefde maakte me zo dom

Maar ik gaf het op, het was gedaan
we waren niet voor elkaar bestemd
ik schreeuwde naar je wat ik voelde
met mijn kaken op elkaar geklemd

Later na duizend en één nacht,
die ene nacht werd jij
de mooie woorden die jij sprak
verblijven nog steeds diep in mij

© lindsay

(nog geen beoordelingen)