Laat je vallen
Laat je nog eenmaal vallen
maak samen met mij die sprong
sta niet stil bij de gevolgen
maar denk aan hoe het begon
Misschien dat ik morgen besluit
om gewoon maar weg te gaan
mijn leven in een kleine tas
om een andere weg in te slaan
Geen persoon die mij zal missen
dus een reden om te blijven is er niet
als ik wegga ben ik zo vergeten
daar doe ik niemand mee verdriet
Misschien dat ik wat ga zwerven
leven op het lot van ‘t bestaan
een rugzak vol sigaretten en eten
ik kan die vrijheid niet weerstaan
Of is ‘t toch maar beter om te slapen
en te wachten op een goeie morgen
dat al het donker in mijn hoofd
helemaal vrij is van alle zorgen
Van jou droom ik nog iedere nacht
en word ik steeds wakker met pijn
omdat ik dacht dat jij bij me was
maar je mocht hier weer niet zijn
Ik probeer je vele malen te vergeten
maar voel dat ik nog steeds van je hou
het gevoel wilt maar niet slijten
omdat ik niet verder kan zonder jou
De leegte valt nog altijd niet op te vullen
voor een ander is bijna geen ruimte meer
nu ben ik hard bezig om jou te vergeten
maar ook het vergeten doet zo’n zeer
Stille tranen zie ik in je ogen
recht door je masker heen
niemand mag naar binnen
je bent nog liever alleen
Er is iets in je kapot gegaan
wat ik nooit zal kunnen maken
ik wil wel maar alleen jij kan dat
al lijk je bang het kwijt te raken
Ik weet van niks, al vraag ik je
mag ik dan ooit van je weten
wie die ene persoon dan toch is
die jij maar niet kan vergeten