De foto van toen
Die foto van toen blijft in mijn hoofd
van jou, strak in pak, en zo mooi
en hoe het kwam, ik weet het niet
in mijn hoofd werd ‘t één grote zooi
Ik kon geen excuus meer vinden
op oudjaarsdag, de laatste avond,
hield zomaar opeens wat van jou
ik stond genageld aan de grond
Jij zei dat ik altijd zo kort zoende
nieuwjaarsochtend, het werd half acht
het was al licht, de ramen beslagen
die korte zoen duurde een halve nacht
Al is alles straks misschien anders
en of ik nog jong ben of zelfs al oud
die foto zal altijd bewaard blijven
ook als je niet meer van mij houdt



