Lindsay's gedichten

Als ik jou die dag nooit had leren kennen
in wie zou ik me dan zijn gaan vergissen
en jouw laatste zoen nooit de eerste was
wie zou ik dan nu op dit moment missen

Als ik daar niet langer was gebleven
of jou totaal over ‘t hoofd had gezien
over wie zou ik dan op dit moment
een gedicht hebben geschreven?

Bundels van gedichten zou ik over je schrijven
en zou gaan huilen bij ieder verloren liefdeslied
ik heb het je gezegd lief, wel honderd maal
als jij bij me weg zou gaan, overleef ik dat niet

En toen ging je weg, jij wilde niet meer bij mij zijn
je liet me alleen achter, en ik bleef wachten
op de tranen, een gebroken hart, de herinneringen
ik wachtte tot ik stierf tijdens die koude nachten

Maar er gebeurde niets, het gemis bleef uit
de herinneringen waren mooi maar niet genoeg
ik was al weg terwijl ik dacht dat ik er nog was
ik huilde al mijn tranen om jou, veel te vroeg.

Ik verwacht geen halsbrekende toeren
geen zee van bloemen voor mijn deur
geen serenade’s vlak onder mijn raam
je hoeft geen toneelstuk op te voeren

Ik wil niets horen over de toekomstdromen
geen beloofd paleis met rode wijn fonteinen
wat ik van jou verlang is dat wat je voelt
en geeft, recht vanuit je hart zal komen