Lindsay's gedichten

Mijn hart, ‘t is niet meer van mij
ik weet niet wat ik er nog mee moet
het heeft te lang van jou gehouden
alles wat ik voel, voelt nu zo bitterzoet

Ik herken me zelf niet meer terug
want ik heb mij naar jou gemaakt
ik ben glad vergeten wie ik toen was
en jou… jou heeft het nooit geraakt

Bijna hoop ik je diep te gaan haten
of zodra ik morgen wakker word vergeten
maar zit ik hier nog met al mijn verspilde liefde
en jij… je zou eens moeten weten

Ik kan niet meer slapen van verdriet,
maar ik kom niet uit deze droom
en ik hoor me zelf hard op denken:
was jij hier nou maar gewoon…

(1 x beoordeeld, gemiddelde: 4 van de 5)

We zouden blijven tot sluitingstijd
maar de tijd ging nooit meer voorbij
tijdens een gure nacht in een warm bed
maakte jij mijn koude voeten blij

Op ‘t grootste moment van geluk verdween jij
en mijn voeten bleven sindsdien koud
ik was vanaf dat moment geen achttien meer
nee lief, sinds jij weg bent, ben ik stok-oud

Zo veel tranen laten vloeien om het gemis
jij was te snel weg om nooit meer terug te komen
ik had je zo graag nog even in mijn armen
maar daar kan ik nu alleen nog van dromen

Soms zou ik nog even naar je toe willen
en schuif mijn kruk de laatste keer naast die van jou
om je nog een maal te kunnen vertellen
hoeveel ik nog steeds, en iedere dag, van je hou

(1 x beoordeeld, gemiddelde: 5 van de 5)