jij was ‘t leven dat naar mij lachte
Aug-28-2008 door lindsay
Op zoveel momenten van de dag
had ik jou in mijn gedachten
ik werd zo gelukkig van je
jij was ‘t leven dat naar mij lachte
Ik bleek niet de enige in jouw leven
het was allemaal maar slecht schijn
de liefde en mijn vertrouwen die ik je gaf
komen harder terug, maar dan als pijn
Hoe had dit zo ver kunnen komen
waar heb ik dit dan aan verdiend
jij was de enige die mij begreep
en je was mijn grootste vriend
In een klap was alles plots voorbij
nu moet ik me er nog bij neerleggen
als ik aan je denk, word ik stil
en weet ik niet wat nog te zeggen
Ik wou dat ik je kon haten
en je in een keer kon vergeten
mijn hart klopt in duizend stukjes
en die pijn, je moest eens weten
(8 x beoordeeld, gemiddelde: 5 van de 5) Geplaatst in: Gedichten uit 2008
