bijna gebeurd
Mar-15-2009 door lindsay
het spijt me, het spijt me zo
wil ik nooit meer tegen je zeggen
omdat ik het nu eens goed wil doen
door mijn grenzen nu te verleggen
jij was mijn gebed zonder einde
een lied dat door blijft galmen
een glimlach van een gebroken hart
jij was de gene die mij in kon palmen
ik hield er van als ik bij jou was
ik dacht je mooier; zo lief, zo fijn
een gezelschap wat ik niet graag miste
maar zo mooi zal het nooit kunnen zijn
met soms een traan van pijn
maar ook met een flauwe lach
dacht ik dat ik dingen kon zien
die een ander nooit eerder in jou zag
maar je bestaat uit te veel personen
die geen van allen kunnen kiezen
ik moet weg bij jou, heel ver weg
voordat ik mezelf erin zal verliezen
(3 x beoordeeld, gemiddelde: 5 van de 5) Geplaatst in: Gedichten uit 2009
