Lindsay's gedichten

Toch nog maar een sigaret
en nog een laatste glas wijn
terwijl ik uit het raam kijk
ik had allang weg moeten zijn

de klok maakt over-uren
maar alles lijkt stil te staan
lachende mensen, ik lach mee
maar ik ben hier al ver vandaan

mijn sigaret is nog maar een filter
en ik staar in mijn lege glas
ik schud mijn hoofd, ik mis jou
en pak mijn klamme jas

ik weet niet waar je woont
en ook niet meer wie jij bent
gisteren wist ik het nog wel
en jij hebt mij ook gekend

Ik weet het, ik wil je…dromen
ik ga jou dromen vannacht
ik kom tegen je aan liggen
en streel jouw lichaam zacht

Maar nog voor dat ik de deur open doe
weet ik dat ik ‘n vergissing heb gemaakt
het is de deur niet, de deur is stil
maar het is je bed dat ritmisch kraakt.

© lindsay

(1 x beoordeeld, gemiddelde: 5 van de 5)

Er is een leeg plekje in mijn hart
ik ben weer een stukje kwijt
dat deel wat in kleur leek te zijn
het heeft niks meer, ‘t is zwart

ik lach om wat er is geweest
en huil om wat er is gebeurd
ik ben boos, dat blijft een poos,
op jou, maar op me zelf het meest

waarom ben ik zo naïef en te lief
ik leer het nooit, en zo zal het zijn
want steeds doe ik het zelf weer
het doet zeer en nog meer pijn

gedachten en twijfels zweven
mijn hoofd is er helemaal vol van
ik neem nu een volle tas met mij mee
maar ik had het aan jou moeten geven

(3 x beoordeeld, gemiddelde: 4.33 van de 5)

Jij bracht alles in mij overhoop
je hield mij wakker in de nacht
eindelijk kon ik weer verder
maar het liep anders dan verwacht

Jij kwam terug van ver
om een ander persoon te wezen
de littekens die jij achter liet
blijken nog lang niet genezen

Ik had het kunnen verwachten
dat jij ooit weer terug zou komen
dat had je mij beloofd in elke brief
terug in mijn leven, niet in mijn dromen

Lief, daar waar je op je plaats was,
was jij daar nou maar gebleven
want hoe moet ik je het nu zeggen
dat jij niet meer past in mijn leven…

(1 x beoordeeld, gemiddelde: 3 van de 5)

Nog niet eens lang geleden,
ik weet niet eens meer wanneer,
maakte jij lente in mijn hoofd
jij bezorgte bij mij mooi weer

Het was niet zozeer de liefde,
het was jij die mij ergens raakte
er was iets in jouw stralende lach,
die van mijn hart een zon maakte

Vanaf het eerste woord vond ik je al lief
daar hoefde jij weinig voor te doen
want jij fascineerde mij zo mooi
jij was toen mijn mooiste seizoen

Iedere zoen bezorgde mij kleine vlinders
die neerdaalden op de mooiste bloem
jij houdt van mij, jij houdt niet van mij
ik was bij jou het zelfde aan het doen

Zoals in iedere lente kwamen er wolken
en de kille regen begon hard te huilen
misschien schijnt er achter wel de zon
maar waar moet ik tot die tijd schuilen…

(5 x beoordeeld, gemiddelde: 4.6 van de 5)

Samen op de bank
begon te dromen over hoe het was
deed net of jij nooit weg bent geweest
alsof we nog altijd samen waren

Even zat je weer naast me
en wilde ik je stevig vasthouden
ruiken aan je zachte haren
je zoenen en de liefde verklaren

Ik zie je lach, jouw ogen stralen
mijn hart huilt vanbinnen over de pijn
ik had alles willen houden wat het was
en dat was ook alles wat ik probeerde

Zoals het lot eerder geschiedde
moest ik de deur weer sluiten
ik hoor hoe jij de straat uit rijdt
terwijl ik hier om je sta te huilen

Alleen op de bank
voel ik nog de warmte van je lichaam
en omarm het gevoel dat jij hier achterliet
denk ik: had ik je maar nooit laten gaan

En toch, ik weet
er komt ooit een dag
dat ik je werkelijk zal loslaten
dan ben je mijn mooiste herinnering

(3 x beoordeeld, gemiddelde: 5 van de 5)