sinds jij weg bent
We zouden blijven tot sluitingstijd
maar de tijd ging nooit meer voorbij
tijdens een gure nacht in een warm bed
maakte jij mijn koude voeten blij
Op ‘t grootste moment van geluk verdween jij
en mijn voeten bleven sindsdien koud
ik was vanaf dat moment geen achttien meer
nee lief, sinds jij weg bent, ben ik stok-oud
Zo veel tranen laten vloeien om het gemis
jij was te snel weg om nooit meer terug te komen
ik had je zo graag nog even in mijn armen
maar daar kan ik nu alleen nog van dromen
Soms zou ik nog even naar je toe willen
en schuif mijn kruk de laatste keer naast die van jou
om je nog een maal te kunnen vertellen
hoeveel ik nog steeds, en iedere dag, van je hou


(3 x beoordeeld, gemiddelde: 3.67 van de 5)
