Vrij, maar ook bij jou zijn
Lief, zoveel wat ik je zeggen wil
en genoeg wat ik je niet zeggen kan
ik weet, het hoeft niet zo te gaan
ik kan gewoon vertrekken, al zo lang
Maar hoe gelukkig ik me voel bij jou
een enkele lach en ik kan ‘t weer aan
dat het zo fijn is als jij me aanraakt
de zoen die mijn hart soms doet overslaan
En hoe verdrietig ik soms kan worden
van ‘n blik die voor een ander is bedoeld
dat jouw dromen vast niet over mij gaan
en als je beweert dat je niet genoeg voelt
Ik wil blijven, al ben ik een stap te ver
ik wil weg, maar sta vast op jouw grond
steeds ben jij daar weer als ik weg ga
‘t is jij, die mij steeds weer achterna komt
Jij verrijkt mijn leven door er te zijn
al maak je het soms tegelijkertijd wat grauw
soms haat ik je, verafschuw ik je met tranen,
maar verdomme, ik hou steeds meer van jou



